خشم از دیدگاه مرحوم حاج آقا مجتبی
خدا بیامرزه این مرد بزرگ رو، حاج آقا مجتبی رو میگم، خیلی زیاد دوستشون میداشتم، حرف های عمیق در قالب جملاتی کلیدی و بیانی ساده، فکرکنم اولین باری که باهاشون آشنا شدم سال سوم دانشگاه بود تازه! چند تا سخنرانی و بعد هم آشنایی های بیشتر
یه فایل صوتی از سال 59 ازشون دارم که مربوط میشه به دروس اخلاقیشون، که در شش جلسه بحث خشم رو بررسی میکنند.
راستی رفیق؟ توی این همه دغدغه هایی که اطرافمونه! از کار، زندگی، درس و ... چقدر وقت داریم کمی هم تهذیب نفس کنیم؟ روزی چند ساعت برای این امر وقت میذاریم؟ اصلا هفته ای چند ساعت؟
بگذریم....
چند خط از این سخنرانیه دلنشین:
نیروهای انسانی بر چهار قسم هستند: 1.عقل 2.غضب 3.شهوت 4.وهم
تمام نیروهای آدم در وجود خیر مطلق هستند
استعمال این نیرو در رابطه ی با انسان به 3 طریق افراطی، تفریطی و متعادل هست.
اونچه در روایات ذم شده و موزد سرزنش هست موارد افراطی و تفریطی اون نیروست!
در تعریفی دیگر خشمی که برای دنیا و هوای نفس است مذموم و خشمی که برای غیردنیا و برای خدا باشد ممدوح است.
در روایتی دیگر رسول خدا (ع) می فرمایند:نیرومندترین شما کسی است که هرگاه خشنود شد،خشنودی اش او را به بیهوده کاری نکشد و هرگاه خشمگین شد، خشم اش باعث نشود از گفتار حق تجاوز کند.
انسانی که تهذیب نفس کرده حالت اعتدالی بر خشم دارد. بنابراین خود خشم خوب است بطوریکه در رابطه ی رسول خدا (ع) گفته شده اشداء علی الکفار (که شدت یکی از نشانه های خشم است).
پس در مقابل خشم باید در مدار حق بود و برای در مدار حق بودن باید تهذیب نفس داشت و خودسازی!
خودسازی هم معنایش این است که انسان کاری کند خودی در کار نباشد و همه اش خدا باشد. از نیرویش استفاده می کند در راه خدا! خشمکین میشود در راه الله!
------------------------------------------------------------------------
پینوشت: از وقتی این شبکه های مجازی اومده همین فیس بوق و گوگل پلاس رو میگم! کلا نوشتارشون با وبلاگ فرق کرده و ما هم عادت کردیم به اون نوشتار! این متن هم مشابه دیگر پست هام نیست!! چون نوع نوشتارم عوض شده! :) جالب انگیزناک :)
بر باد فنا گر ندهی گرد خودی را
هرگز نتوان دید جمال احدی را
من از قالو بلی تشویش دیرم